Mezelf kennende weer dom gedaan: goed doorgezakt de vrijdagavond en de zaterdag er vroeg uit om op kamp te gaan, geen goed idee…
Met Hannes om 16u00 BC gaan inzwaaien. Was tof, zag er een fijne bende uit
Pintje gepakt in de roeiclub en toen tot de constatatie gekomen: had die dag nog niet gegeten en had geen eten mee voor snachts op de bus enzo, dus ikke hop naar den Delhaize… Daar wa dinge gekocht en terug naar de Yachtdreef.
Tegen half 8 krioelde het daar al van de 14jarigen en zat de meeste bagagestukken al op de bussen… Ze moesten er echter pas om half 8 zijn. Nuja soit, goed op tijd, wij vertrokken om 8u stipt.
Het feit dat ik de nacht ervoor niet veel geslapen had was normaal geen probleem tot we op de bus zaten: nergens geen plekje of positie gevonden waarin ik kon slapen… Was dus al versleten op voorhand…
De aankomst Verliep vrij hectisch want de gastjes klopten niet, opeens was er een gastje van geslacht gewisseld… Heel bizar, maar ja… Uiteindelijk kwam het wel allemaal perfect uit voor de kamers, alleen… De busschauffeurs kregen volgens het contract elk een aparte kamer. Het centrum had echter een 2-persoonskamer voorzien voor de 2 buschauffeurs, probleem… handig opgelost: 1 buschauffeur op hotel
Uiteindelijk zijn alle ploegjes verdeeld geraakt en konden ze op de kamers. Toen was het de beurt aan de skiverdeling… Maar 3u later was die vent nog steeds niet te bespeuren. Uiteindelijk kwam hij af en vertelde doodleuk dat hij een siesta gehouden had… UH? Chaos alom want ski’s en botten stonden door elkaar, dingen die ontbraken, schoenmaten die niet meer klopten, … Man Man Man, Miserie! Tot ’s avonds laat skibotten zitten wisselen en doen zodat er zoveel mogelijk een paar hadden. Eindelijk gaan slapen… Was DRINGEND nodig…
’s Morgens nog wat botten en latten verwisseld en gedaan en uiteindelijk had bijna iedereen zijn materiaal. Wij vertrokken naar de piste, ferm te laat natuurlijk. Het laatste wat ontbrak gaan huren bij de plaatselijke skiverhuur. Voor de rest verliep de eerste dag vrij vlot. ’s Avonds Casino, was nog geestig, mannekes vonden het de max
Jah, ski- & snowboardkamp is natuurlijk niet geslaagd als er geen sneuvelen, dus jah… Iemand met een gebroken bovenarm naar de dokter… Maar ze was niet alleen, doorheen het kamp steeg het aantal van 1 tot 4. Ideaal om te kaarten (alhoewel dat voor 1 iemand minder zal glukt zijn vanwege gebroken pols…). Natuurlijk zijn het niet alleen de gastjes die onderuit gaan, de moni’s doen daar ook goed aan mee. Procentueel gezien zijn er zelfs meer moni’s (2 op 13 -> 15%) gesneuveld dan gastjes (4 op 96 -> 4%). Dermee heb ik dan de 2 laatste dagen met een skiploegje geegeskiet waarvan de moni niet mee kon.
De gewonden enzo moesten bij Josée gaan… Man man man een beer van een wijf. Niet te doen… En haar dan nog eens overal mee moeien, ons gans de tijd strikt controleren, ons gezag ondermijnen, … Het was niet te doen… Op de terugreis heeft ze zelfs gewoon mijn gerief op de grond gezwierd en haar op mijn plek gezet zonder iets te zeggen… Wijs wijs… Al een geluk dat de buschauffeurs (die een ganse week ter plekke bleven om ons naar de skipiste te voeren) wel meevielen. Den Dirk was zelfs de max
Het centrum daarentegen… Daar kunt ge nen boek over schrijven: de “Les Cyclamens” trilogy… Miljaarde wa was da jong…? Marcel zijn vorig kot was er een pareltje bij. Er was wel een uitgebreid aanbod aan binnenhuisplanten… Vooral in de vorm van schimmels op het plafond, in de douche, … Er designkasten met slechts 3 poten, een buitendeur versierd met een lampje “nooduitgang” (deur was op slot), … De uitbater deed alles wanneer het hem paste en liefst zoveel mogelijk uitstellen, het eten was afschuwelijk, te weinig, en het vegetarisch eten zou ik nog niet aan men kippen voeren… Voorbeeldje: een bordje met een blik tonijn. Dat was 1 dag het eten voor de vegetariërs… Het enige wat wel nog te eten was was het brood… We kregen zelfs onder ons voeten dat die kinders maar brood bleven vragen
Nuja het voordeel ervan is natuurlijk dat de kilootjes eraf swingen
Dan nog even de kamers: Sommige 2 persoonskamers waren volgestampt met 2 stapelbedden of 4 persoonskamers met 3-4 stapelbedden… M.a.w: veel te kleine kamertjes en nog minder opbergruimte…
De gastjes zelf… Een wereld van verschil met die van Maloja 2006 (ook 14-jarigen), azo een luidruchtige bende die echt lastig deed… Alles 20 keer moeten vragen, niet luisteren, nuja, hete enige waar ze voor kwamen was het skiën en het snowboarden… Of het brandalarm te doen afgaan (toch 1 van de dingen van het centrum dat wel perfect werkt)… Opeens gaat het brandalarm af, wij onmiddelijk iedereen naar buiten… Iedereen zo van: “och jong, flauw 1 april grap”… Jawel, het was toen toevallig 1 april… Wat bleek: paar gastjes hadden met deo in de rookdetector gespoten… De sloebers!
De moniploeg daarentegen… Ook een bende sloebers! Iedereen was te vindn voor een grapje en een grolletje, het een al wat uitgebreider dan het ander… Van 4uurtje om 4uur ’s morgens tot een bed volledig intapen… De sfeer zat er dan ook meer dan in
Met op de laatste avond een BBQ-kampvuur-brandstichting… DE MAX!
De terugreis verliep dan weer veel vlotter… kwart voor 6 der uit, gastjes uit hun bedde stampen, bussen laden en voort… niet veel van de reis gemerkt, wel veel geslapen
Conclusie: Superkamp, wijze moniploeg en ambetante gastjes, ideaal dus